Vaknaði fyrir allar aldir í morgun, en tókst að sofna aftur.
Vaknaði aftur um 9:30, ætlaði sko aldeilis ekki að fara á fætur fyrir hádegi. Það er laugardagur, ég var ekki búinn að lofa mér í neitt sem krafðist þess að ég færi á fætur fyrir hádegi og því var engin ástæða til annars en að kúra bara.
En þar sem svefninn lét á sér standa og leiðinn tók plássið hans (kannski komst svefninn ekki að vegna frekjunnar í leiðanum) var drifið sig á fætur rétt tæplega ellefu og spáð í hvað ætti að gera. Ákvað að herbergið hefði nú gott af því að vera ryksugað og það væri alveg sársaukalaust að renna eins og einu sinni yfir það. En eins og með margt annað þá er bara eins gott að halda áfram fyrst að maður er byrjaður. Á endanum var ég búinn að þurrka af, þrífa baðherbergið, ryksuga, þvo upp, þrífa þvottasnúruna úti í garði (sem var orðin þakin kóngulóarvefjum vegna vannotkunar), henda í 2 þvottavélar, versla, skipta á rúminu og viðra sængina. Þegar það var búið ákvað ég að vera ekkert að skipta niður um gír og dreif mig því út að skokka. Helvíti fínt að búa nálægt svona fallegum almenningsgarði sem gott er að skokka í gegn um.
Í kvöld mun ég að öllum líkindum fá skólafélaga minn í heimsókn í smá djammsessíon sem ætti að verða allt hið skemmtilegasta.
Í gær fórum við í leikhúsferð eftir að hafa sýnt póstmódernísku verkin okkar (sem fóru svona fyrir ofan garð og neðan, en minn hópur stóð sig vel...held ég). Áður en við mættum í leikhúsið var kíkt í einn bjór en þegar við vorum að stíga inn á pöbbann varð ég fyrir reynslu sem ég bjóst ekki við að verða fyrir hérna úti: ég var beðinn um skilríki! Í fyrstu sárnaði mér þetta dálítið, en ég ákvað á endanum að skrifa þetta á það hversu frískt og unglegt útlit mitt er ; ) og ég stend við það.
Verkið sem við sáum hét
Who By Fire og var samið og flutt af leikhópnum Bodies in Flight. Þetta var svona lokahnykkur á póstmódernisma-vikunni okkar og eftir sýninguna voru nokkuð skiptar skoðanir innan hópsins um gæði hennar. Sumum fannst þetta lélegt verk, öðrum fannst það alltílæ, en aðeins einum fannst það frábært... og það var ég. Heitustu umræðurnar spunnust í kringum nekt einu leikkonu verksins og hvort hún hafi verið nauðsynleg. Helst heyrðist sú athugasemd að það væri alveg út í hött að striplast svona fyrst það var engin bein þörf fyrir það, en ég segi "af hverju ekki". Fyrst að verkið verður til í spunavinnu, og er í ofanálag póstmódernískt, þá ætti hópurinn ekki að láta einhverjar reglur um hvenær nekt er leyfileg og hvenær ekki trufla sig. Einnig fór ýmislegt annað þarna fram sem var ekki "nauðsynlegt", en það voru ekki gerðar neinar athugasemdir um það þar sem það var ekki "dónó" eða e-ð álíka. Ég er nú ekki á því að fólk eigi að fara að striplast út og suður í öllum leiksýningum, en það sem ég sá var annað og meira en bara innantómt stripl, full lýsing á því sem gerðist myndi tvöfalda lengd þessa pósts, sem þegar er orðinn nokkuð langur, og því kveð ég í bili.
P.S. til hamingju með 7-0 sigurinn Hörður. Glæsilegur leikur!