Þetta reddast allt
Jamm, verkefnið náði réttri lengd á elleftu stundu og vakti jákvæð viðbrögð. Kannski ætti ég að slaka á og hafa trú á því að hlutirnir reddist... eða kannski ekki. Þar með er áfanganum um spænsku gullöldina (svipað tímabil og Shakespeare var uppi á) lokið og einnar viku hraðferð um póstmódernisma tekur við. Skil ekki alveg af hverju við tökum bara eina viku í þessu viðfangsefni, sem er örugglega með þeim flóknari sem við höfum tekið fyrir, en það verður örugglega áhugavert, svo ekki sé tekið sterkar til orða.
Eftir að öll verkefnin höfðu verið sýnd var haldinn fundur með kennurum og nemendum af ETA, leikstjórnarbraut og hönnunarbraut til að undirbúa stóra samstarfsverkefnið sem fer í gang í þar næstu viku og stendur í þrjár vikur. Tilhlökkunin er vægast sagt orðin mikil. Allt í allt eru um eitthundrað nemendur af sex mismunandi brautum sem vinna að því að setja upp sex hálftíma sýningar á breskum nútíma leikritum. Gaman gaman!
Svo er það bara að hoppa upp í lest eftir skóla á morgun og heimsækja hana Skottu.
Njótið helgarinnar gullin mín og verið nú góð hvort við annað.

Sömuleiðis ljúfurinn, berðu Skottu kveðju mína.
Skal gert
Ég verð í London 23-27 verðum í sambandi og reynum kannski að fá okkur kaffi og skonsur
bið að heilsa skottu, og mozernum....
hann er víst fluttur í ammeríku svo það þýðir ekki en það er hægt að fara í sérstakan túr um smithsslóðir í mansester.