Af særðu stolti hins hýra:

Sá fullorðinn mann kúka upp á bak sér í Íslandi í dag í gær (Sko Hörður, ég fékk líka að nota þennan frasa!). Verið var að fjalla um Gay Pride gönguna sem verður á morgun og eftir viðtalið var lag hinsegin daga kynnt. Það var lagið I will survive með nýjum íslenskum texta, flutt af überdrottningunni sjálfri, Skildi Eyfjörð...

Áður en ég held áfram vil ég taka það fram að ég hef hitt Skjöld og spjallað við hann, og hann er hinn fínasti gaur, og ég hef ekkert á móti honum persónulega... hvað þá samkynhneigðu fólki yfirleitt.

...grey maðurinn hefur örugglega tekið sér of mikinn tíma í að gera sig flottan og of lítinn tíma í að læra textann því hann fór með fyrstu tvær línurnar og svo bara stopp! Hann engdist og reyndi allt hvað hann gat til að halda kúlinu, en allt kom fyrir ekki. Viðlagið byrjaði og þá virtist okkar maður ætla að taka við sér! En nei, það fór á sama veg, 2-3 línur og svo búið, og Skjöldur greyið í nýjum götuðum bol og allt, til einskis!

Þetta minnti mig á dálítið sem ég hef tekið eftir í fari drottninga (ég ætla engan veginn að klína þessum ranghugmyndum á homma eins og þeir leggja sig (no pun intended) ). Þessar elskur virðast halda það að það eitt að vera gay og fabulous geri þær hæfileikaríkar. Hversu oft hefur maður séð arfaslæma söngvara í American Idol keppninni halda því statt og stöðugt fram að þeir séu æði? Þó að lélegir söngvarar séu jafnalgengir bæði meðal gagn- og samkynhneigðra, þá virðast þeir hýru vissari um eigið ágæti (kannski er ég að sjá þetta eitthvað skakkt, en ég held ekki). Og nú má fólk ekki halda að mér finnist dragdrottningar eða hommar sem eru dáldið "flaming" eitthvað verri skemmtikraftar en aðrir! Góðir skemmtikraftar eru bara mjög sjaldgæfir, og þeir eru ekkert algengari meðal ákveðins þjóðfélagshóps. Viljinn til þess að standa upp á sviði og láta taka eftir sér er það kannski... en getan? Nei!