Öfund

Ég veit að það er til lítils að hugsa svona, en ég leyfi mér það í smá stund...

Hef verið að horfa á DVD diska sem innihalda sýningar Cirque du Soleil og dást að snilldinni sem þar fer fram. Þetta hefur fyllt mig löngun til þess að vera í sirkus. Nú blóta ég því í sand og ösku að hafa ekki byrjað í leikhúsi fyrr, og að hafa ekki haft vit á því að byrja í fimleikum þegar ég var krakki. Nú er ég 25 ára gamall, og þó ég geti með fullri vissu sagt að ég sé í ágætis formi, þá er einfaldlega of langt í land... eða hvað? Er búinn að stúdera atriðin sem sirkusinn er með og þau krefjast ekki öll þess að maður hafi ævilanga þjálfun í fimleikum og akróbatík að baki. Agi og metnaður er í rauninni allt sem þarf... og dágóður slatti af hæfileikum :S . Ég vona það svo innilega að það verði einhver trúða- og götuleikhúsworkshops í Rose Bruford sem ég get sótt. Ég er ekki að reyna að plata sjálfan mig til þess að trúa því að ég muni verða sirkusperformer... en maður má ekki útiloka neitt. Mitt vandamál er að ég á erfitt með að vinna eingöngu að mínum eigin framförum. Ég þarf að bera ábyrgð gagnvart einhverju samstarfsfólki til þess að ég leggi mig alvarlega fram við hlutina. En er þá ekki málið útrætt? Skortir mig þá ekki þann sjálfsaga sem þarf til að verða virkilega góður í einhverju?

Örugglega.

En maður getur alltaf þroskast :)