Daginn eftir:

Gústaf gerðist höfðingi í gær og splæsti á mig fyllerí. Kíktum á Lundann með Hildi Sævalds og djömmuðum með hópi af fótboltastelpum... hver segir að íþróttafólk sé góð fyrirmynd??? Skemmtilegur hópur engu að síður... eða kannski þar af leiðandi. Am I making any sense? Hverjum er ekki sama? Dró liðið heim í partí eftir lokun, síðustu hræðurnar fóru heim kl. 9 um morguninn. Sem sagt gott kvöld/nótt/morgunn. Lærði samt eitt: maður á ekki að reyna erfið handstöðutrikk úti á steyptum palli, fullur, klukkan átta um morguninn. Skrámað og hólótt enni mun minna mig á eigin heimsklassaheimsku næstu vikuna eða svo.

Rifjaði upp nokkra gullmola úr Hitchhikers Guide to the Galaxy með nokkrum vinum síðustu helgi og mig langar að deila einum með ykkur:

"Ford Prefect hit the ground running. Actually, the ground was three feet further away from the ventilation shaft then he had remembered, so he started running in mid air, stumbled awkwardly and twisted his ankle" (örugglega ekki orðrétt tilvitnun en hún virkar)

Ég meig næstum í mig af hlátri þegar ég las þetta. Hvernig virkar eiginlega hausinn á svona mönnum sem geta endalaust leikið sér með tungumálið sitt, orðatiltæki og slíkt?
Ef þú, lesandi góður, hefur ekki lesið "Hitchhikers Guide..." en fílar gegnumsýrða kaótíska vitleysu, þá náðu þér í þessar bækur (þær eru fimm). Skyldulesning fyrir alla sem hafa gaman af því að "hugsa utan kassans".